Hulp voor personen met een handicap wordt vaak ter plaatse geboden door particuliere verenigingen, vaak opgezet als vzw's. De meeste van deze verenigingen zouden niet kunnen overleven zonder de financiële steun van de overheid in de vorm van subsidies en toelagen. In ruil voor deze financiële steun eist de overheid dat de begunstigde vereniging de erkenningsvoorwaarden respecteert:

• De vereniging moet opdrachten van openbare dienstverlening vervullen.
• Ze moet daarbij voldoen aan kwaliteitsnormen.
• Ze moet daarbij een beroep doen op gekwalificeerd personeel.

In Brussel zijn de belangrijkste subsidiërende instanties voor hulp aan personen met een handicap de COCOF via de dienst PHARE en de GGC via Iriscare. Ze erkennen verschillende verenigingen die specifieke opdrachten uitvoeren en in meer of mindere mate afhankelijk zijn van de subsidiërende instantie.

Dit zijn de verenigingen die doorgaans erkend worden:

• Dagcentra, die uitsluitend overdag activiteiten organiseren op het vlak van medische, paramedische, sociale en educatieve zorg;
• Verblijfscentra, die personen 's avonds en 's nachts en soms ook overdag opvangen;
• Diensten voor begeleid wonen, voor mensen die alleen wonen en nood hebben aan aangepaste begeleiding om hun zelfredzaamheid te behouden of te bevorderen, of voor mensen die alleen willen gaan wonen en begeleiding nodig hebben om zelfstandig te leren leven;
• Begeleidingsdiensten, die mensen ondersteunen en hen helpen om hun zelfredzaamheid in hun dagelijkse activiteiten te behouden of te verbeteren;
• Diensten voor hulpverlening bij activiteiten in het dagelijkse leven en thuishulpdiensten, die mensen thuis hulp bieden bij het uitvoeren van alledaagse taken;
• Revalidatiecentra, die hun patiënten een geïndividualiseerd zorgprogramma bieden met als doel motorische, zintuiglijke of mentale functies te herstellen;
• Maatwerkbedrijven, dit zijn werkgevers die personen met een handicap aanwerven in een professionele en betaalde werkcontext, maar onder toezicht van gespecialiseerd personeel.

Een groot aantal verenigingen biedt ook hulp aan personen met een handicap, maar zijn niet specifiek erkend. Ze specialiseren zich vaak op 1 gebied (bv. de organisatie van evenementen of activiteiten, het verdedigen van een bepaald doel, het aanbieden van een specifieke dienst) en voeren hun opdracht uit voor alle burgers, of ze nu een handicap hebben of niet.

Als deze verenigingen hun opdrachten uitvoeren ten voordele van personen met én zonder een handicap, dragen ze bij tot de inclusie van personen met een handicap in de samenleving. Een zeer groot aantal verenigingen draagt bij aan de inclusie van personen met een handicap zonder specifieke financiële steun.

Toch hebben sommige hulp nodig om naar deze inclusie toe te werken. Ze kunnen dan een eenmalige subsidie krijgen van een overheidsinstantie, bijvoorbeeld via een projectoproep of via facultatieve subsidies.

De dienst PHARE subsidieert tientallen verenigingen voor specifieke projecten via facultatieve subsidies, d.w.z. subsidies die zonder specifieke regelgeving worden toegekend.

Andere instanties lanceren ook regelmatig projectoproepen om de inclusie van personen met een handicap te vergemakkelijken: bijvoorbeeld equal.brussels, Actiris, de Koning Boudewijnstichting, enz.